Typisch?!

Typisch-CCCjanfeb2015

Geschreven door Thea Moen.
Typisch
Vooral in het bedrijfsleven bestaat een constante behoefte aan het uitvinden, wat voor type een (potentiële) werknemer is. Het idee daarachter is in de meeste gevallen de juiste persoon op de juiste plek krijgen. En het is prettig voor de communicatie als je weet, wat voor vlees je in de kuip hebt.

Variatie genoeg
Inmiddels is er een heel arsenaal aan testen en onderzoeken om uit te vinden, wat iemands persoonlijkheidstype is.
Als coach hebben we er ook allemaal wel een paar in onze gereedschapskoffer: wie kent bijvoorbeeld niet de BELBIN-test, de Myers-Briggs-Type-Indicator, het Enneagram (en de Kernkwaliteiten van de diverse enneagram-types) en – van langer geleden – de Rohrschachtest. Naast de zogenaamde wetenschappelijke types zijn er natuurlijk al eeuwenlang de oudere typeindelingen die iemands geboortedatum zien als aanwijzing wat voor type iemand is, zoals bijvoorbeeld de horoscoop en de Tzolkien-kalender (van de Maya’s). Ook mensen die niet elke week hun horoscoop lezen gebruiken die types soms toch: wie kent er geen overgevoelige vissen, een vrijgevochten waterman of een eeuwig twijfelende tweeling…

Verschil is belangrijk
Is het echt altijd nodig om te weten hoe iemand in elkaar steekt? En is het echt altijd een voordeel om in het bedrijf allemaal dezelfde ‘soort’ mensen te hebben? Natuurlijk, het helpt enorm bij het met elkaar communiceren. Maar… Enige tijd geleden had ik contact met de directeur van een zorginstelling. Zij had juist last van het feit, dat vrijwel iedereen in de zorg dezelfde eigenschappen bezit. Daarbij spaarde ze ook zichzelf niet. Veel mensen met het juiste ‘hart’ voor het vak verzorgende zijn erg goed in het zorgen voor anderen, maar zijn (te) goed geworden in het zichzelf wegcijferen, hebben moeite met time management en branden op den duur op. Voor deze directeur een reden om zowel zichzelf als de medewerkers meer bewust te maken van het belang van diversiteit, zowel in zichzelf
als in de benadering van hun cliënten.

Zelf heb ik – zowel in mijn ICT-projectteams als in mijn eigen bedrijf op het gebied van personeelsmobiliteit – juist altijd gezocht naar diversiteit in het team en daarom vaak mensen uitgekozen die niet bij elkaar pasten.
Natuurlijk ging dat ook wel eens fout en het kon in mijn teams soms flink ‘knetteren’ door botsende ego’s en communicatiestoringen. Maar het enorme voordeel was, dat er uit die vonken een enorme creativiteit geboren werd: men prikkelde elkaar en dat zette dan weer aan tot dieper nadenken, dieper graven, en betere ideeën. En het team, dat daaruit uitendelijk gesmeed werd, was veel hechter. Met een onderlinge band, die vaak jaren na het ontbinden van het team nog bleef bestaan.

Nooit meer testen
Moeten we dan alle testen maar overboord gooien? Natuurlijk niet. Testen blijft een mooi middel om in korte tijd iets meer over iemand te weten te komen. Maar het mag nooit je eigen intuïtie helemaal gaan overstemmen. Ervaren test-makers komen behoorlijk ver in het naar hun hand zetten van hun type en onervaren test-makers laten zichzelf wellicht juist onvoldoende uit de verf komen. Welke test je iemand ook laat maken, zorg dat er voldoende tijd blijft voor een goed gesprek en zoek daarin uit, waar zijn/haar hart echt van gaat zingen!

Meer weten of verder praten?
Thea Moen biedt vanuit haar bedrijf Resettled naast individuele begeleiding ook workshops
aan voor 55-plussers om te leren omgaan en leven met veranderingen die met ouder worden
te maken hebben, zowel in beroeps- als privéleven.
Thea I.S. Moen

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *